Youth Valley: Η παθητική επιθετικότητα είναι μια καταστροφική συμπεριφορά που αμελούμε να εξετάσουμε!

Λίγο πριν την κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου νέου τους άλμπουμ, As Passive Aggressive As It Gets, οι Youth Valley επιστρέφουν με το “Pills” και ανοίγουν μια ειλικρινή, αφιλτράριστη συζήτηση για όλα όσα μας «μουδιάζουν» σήμερα. Κινούμενοι πάντα σε DIY μονοπάτια, με τον γνώριμο, γλυκόπικρο post-punk ήχο τους και την παραγωγή του Άλεξ Μπόλπαση, η μπάντα αποποιείται τα φίλτρα και βουτάει στην ουσία του παραλόγου της καθημερινότητας. Σε μια εποχή γεμάτη αντιφάσεις, οι Youth Valley μας μιλούν για τη βαθιά θλίψη, την καταπιεσμένη παθητική επιθετικότητα, αλλά και το φως που κρύβεται πίσω από την ανάγκη για αυθεντική συναισθηματική έκφραση, υπόσχοντας έναν δίσκο που δεν θα αφήσει κανέναν ακροατή προετοιμασμένο γι’ αυτό που έρχεται:

Γεια σας Youth Valley και καλώς ήρθατε στο Beater.gr. Πού σας πετυχαίνω αυτή τη στιγμή;

Καλησπέρα Beater.gr team! Μας πετυχαίνετε σε μια περίοδο προετοιμασίας για την κυκλοφορία ενός πολύ σημαντικού για εμάς δίσκου.

Ήρθαμε σήμερα εδώ για να μιλήσουμε για το νέο σας τραγούδι, το “Pills” αλλά και το επερχόμενο άλμπουμ σας, As Passive Aggressive As It Gets. Ξεκινώντας από το “Pills”, οι στίχοι του κομματιού αγγίζουν την αντικαταθλιπτική αγωγή και τη συναισθηματική αποστασιοποίηση. Πόσο προσωπική ή βιωματική είναι αυτή η θεματική για το συγκρότημα;

Όπως και όλος ο υπόλοιπος δίσκος, έτσι και αυτό το κομμάτι έιναι πολύ προσωπικό, ειλικρινές και αφιλτράριστο προς τον εαυτό μας – κυρίως- και κατ επέκταση προς οποιονδήποτε δέκτη. Είναι ένα μοίρασμα και μια απελευθέρωση στα οποία πιστεύουμε πολύ. Ναι, η βαθιά θλίψη και η ακινητοποίηση ,το μούδιασμα, ακόμη και ησωματική και ψυχική ασθένεια λόγω αυτής είναι κάτι που συμπτωματικά ή και όχι, και οι 3 μας έχουμε βιώσει.

Στην περιγραφή του τραγουδιού μιλάτε για “το παράλογο της καθημερινότητας”. Ποια στιγμή της καθημερινής ζωής σας πυροδότησε περισσότερο αυτή την αίσθηση;

Ίσως να είναι πιο εύκολο να πουμε ποια στιγμή δεν πυροδότησε την αίσθηση; Οι στιγμές που τρώμε, πίνουμε νερό, και κάνουμε την ανάγκη μας είναι μάλλον οι στιγμές που δεν πυροδοτούν την αίσθηση του παραλόγου…τουλάχιστον όχι ακόμη.
Οι ανθρώπινες σχέσεις και συναναστροφές, οι ειδήσεις, οι επαγγελματικές σχέσεις και επαφές, οι κοινωνικοπολιτικοί τομείς και σχεδόν όλα τα δρώμενα που βιώνουμε άμεσα και έμμεσα φέρουν το παράλογο σε συχνότητα καθημερινή και σε ένταση που όσο πάει και οξύνεται. Αυτή είναι η εποχή που ζούμε τώρα.

Σε σχέση με το προηγούμενο single “Cerberus”, τι εξελίσσει ή αλλάζει το “Pills” στον ήχο και στη θεματική σας προσέγγιση;

Δεν θα λεγα πως εξελίσσει κάτι σε σχέση με το πρώτο single του νέου δίσκου, το Cerberus.
Ενδεχομένως να αποκαλύπτει ακόμη μια πτυχή σχετικά με το τι συμβαίνει μουσικά και θεμάτικα στον δίσκο που έρχεται, πιο συγκεκριμένα, περισσότερος θόρυβος, και μια μεγάλη βουτιά στο οξύμωρο ανάμεσα σε μεγάλο θυμό και ταυτόχρονα συναισθηματικό μουδιασμα, μουσικά και λυρικα.

Από το DIY ξεκίνημα και το EP του 2020 μέχρι το “Lullabies For Adults”, πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που γράφετε μουσική ως μπάντα;

Δεν έχει αλλάξει καθόλου ο τρόπος σε τεχνικά πλαίσια. DIY ήταν πάντα και θα συνεχίσει να είναι καθώς εμείς συνθέτουμε τη μουσική και τους στίχους και ηχογραφούμε στο ίδιο home στούντιο του αγαπημένου Άλεξ Μπόλπαση, κάνοντας μαζί την παραγωγή όπώς κάναμε ακριβώς και το 2019 στην πρώτη μας ηχογράφηση ως Youth Valley.
Αυτό που έχει αλλάξει είναι εμείς οι ίδιοι. Έχουμε εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς μέσα από την μουσική και την μπάντα μαθαίνουμε όχι μόνο να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι τεχνικά, αλλά και να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στους εαυτούς μας και στην αυθεντική συναισθηματική μας έκφραση μέσω της μουσικής αλλά και της τέχνης σε γενικότερα πλαίσια.

Το κοινό σας συχνά περιγράφει τη μουσική σας ως “nostalgic” και “bittersweet”. Εσείς τι πιστεύετε για την μουσική σας;

Είναι αλήθεια αυτό. Νοσταλγικοί γινόμαστε κάποιες φορές μοιραία λόγω του ότι αγαπάμε και αγκαλιάζουμε τις επιρροές μας και τις αναμνήσεις μας. Γλυκοπικροι επίσης γιατί πράγματι, ταλαντευόμαστε συναισθηματικά και οι ίδιοι, έχοντας ένα πολύ φωτεινό και γλυκό μέρος από το οποίο έρχεται η λαχτάρα και η αγάπη μας για τη μουσική και το μοίρασμα της, αλλά ταυτόχρονα ζούμε σε σώματα ανθρώπινα, γεμάτα σκέψεις, αντιφάσεις, συναισθήματα και φυσικά μια σκληρή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε όλοι ανεξαιρέτως και θα ήταν τουλάχιστον υποκριτικό να εθελοτυφλούμε και να μην μιλάμε για την πικρή επίγευσή της.

Η θεματολογία σας γενικότερα αγγίζει την κατάθλιψη, το συναισθηματικό μούδιασμα και την αυτοκαταστροφή. Να φανταστώ θα ακούσουμε κάτι τέτοιο και στο νέο άλμπουμ;

Ναι, νομίζω ο τίτλος του (‘as passive aggressive as it gets’) το έχει προδώσει ήδη αυτό!
Απλως όπως το συζητάμε ισως να ακούγεται σκοτεινό και μίζερο, ενώ στα αλήθεια η θεματολογία του δεν είναι αυτή per say. Ο νέος δίσκος εξετάζει θέματα με βάση την αποδοχή και την έκφραση όλων των συναισθημάτων που ζουν και αναμοχλεύονται μέσα μας. Επίσης, το τι μπορεί να προκαλέσει η καταπίεση αυτών και το πως η παθητική επιθετικότητα είναι στην πραγματικότητα μια φοβερά καταστροφική αλλά και πολύ διαδεδομένη απο την παιδική μας ηλικία κιόλας συμπεριφορά την οποία αμελούμε να εξετάσουμε σε βάθος, ενώ παράλληλα δεν διστάζουμε να την κατακρίνουμε.

Τι άλλο μπορείτε να μοιραστείτε γύρω από την προετοιμασία, δημιουργίακαι κυκλοφορία το επερχόμενου άλμπουμ As Passive Aggressive As It Gets;

Είναι ένας δίσκος φτιαγμένος με πάρα πολύ φως, σκοτάδι, αγάπη και επιθυμία για να ζήσουμε και να παλαίψουμε για όσα αγαπάμε.