Skip to content

LOU: H μουσική μου έδωσε χώρο να μιλήσω!

DATE

SHARE THIS ARTICLE

Η LOU ήρθε στο Beater.gr με αφορμή το νέο της single «EXEI TALENTO» και συνεχίζει αταλάντευτα το project Queering Kagkouras, ένα καλλιτεχνικό σύμπαν όπου η καγκουριά γίνεται πολιτική, αισθητική και πράξη αγάπης. Με αφετηρία το Μενίδι, στάσεις σε ωδεία, ακαδημίες και το Βερολίνο, και τελικό προορισμό την Αθήνα, μιλά ανοιχτά για queer επιθυμία, τάξη, φιλοδοξία και αυθεντικότητα, χωρίς φίλτρα και σοβαροφάνεια. Σε αυτή τη συνέντευξη συζητάμε για reclaiming, ελληνικό στίχο, alter ego, male gaze και το γιατί, τελικά, η επιφάνεια μπορεί να κρύβει πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε.

Γεια σου LOU και καλώς ήρθες στον Beater.gr. Αρχικά συγχαρητήρια για το νέο σου single «EXEI TALENTO». Και πες μου σε τι φάση σε πετυχαίνω;

Προσπαθώ να χτίσω την ρουτίνα μου στην Αθήνα αφού επέστρεψα από Βερολίνο. 


Το «EXEI TALENTO» συνεχίζει το project Queering Kagkouras. Τι σημαίνει για σένα σήμερα ο «κάγκουρας» και γιατί ένιωσες την ανάγκη να τον κάνεις queer;

Κάνοντας queer το σύμβολο του Κάγκουρα είναι μια πράξη αγάπης και reclaiming. Θέλω να του δώσω μέσα από την μουσική μου τόσα χαρακτηριστικά ώστε να τον τσαλακώσω, “χαλάσω” και μετά να τον φτιάξω με έναν δικό μου τρόπο.

Μεγάλωσες στο Μενίδι και πέρασες από δημόσια εκπαίδευση, ωδεία και ακαδημίες του εξωτερικού. Πώς κουβαλάς σήμερα αυτές τις εμπειρίες μέσα στη μουσική και την περσόνα της Lou;

Νομίζω γίνομαι πολύ συγκεκριμένη στα lyrics μου και στα βίντεό μου.

Το να γράφεις ελληνικό στίχο ήταν για σένα μια απελευθέρωση. Τι σου επιτρέπει να πεις στα ελληνικά που δεν μπορούσες να πεις στα αγγλικά;

Τα ίδια πράγματα έλεγα και στα Αγγλικά αλλά το Ελληνικό κοινό κατά κύριο λόγο, ακούει παθητικά. Στο πρώτο μου single “A feeling” τραγουδάω You’re a very special girl but I haven’t fucked you yet”.

Απολαμβάνω πολύ να γράφω ελληνικούς στίχους περισσότερο από αγγλικούς πια.

Η Lou είναι μια queer περσόνα, αλλά λες ότι δεν είναι ρόλος – είναι υπερτονισμός της Ελένης. Τι σου έδωσε το καλλιτεχνικό alter ego που δεν τολμούσες παλιότερα ως ιδιωτικό πρόσωπο;

Τίποτα καλέ, τι να μου έδωσε; Η Ελένη, η Lou είναι το ίδιο πρόσωπο, δεν παίζω την Demi Moore στο Substance. H μουσική μου έδωσε χώρο να μιλήσω, να εκφραστώ και να κάνω πράγματα που  τα λες “Τολμηρά”, όλα στο βωμό της τέχνης, όποια και να είναι αυτή.

Έχεις δεχτεί αντιδράσεις, παρεξηγήσεις αλλά και σεξιστική βία (όπως τα dick pics) λόγω της δουλειάς σου. Πώς διαχειρίζεσαι το male gaze όταν μιλάς ξεκάθαρα για queer επιθυμία;

Ναι είχα και φωτογραφίες και περίεργα μηνύματα και όλα τα παραπάνω. Δεν ξέρω πως διαχειρίζεσαι το male gaze, αυτό που κάνω μέσα από το performance μου και τα βίντεο κλιπ μου είναι να κρατάω μια στάση ότι “I know that you are looking but I’m not doing it for you”. 

Στο «EXEI TALENTO» βάζεις στο εξώφυλλο τη Μαρία Κάλλας. Τι σε συγκινεί στη διαδρομή της και πώς συνδέεται με τη δική σου αφήγηση για τάξη, φιλοδοξία και καγκουριά;

Η Kάλλας είναι γυναίκα φαινόμενο. Μου κάνει εντύπωση η σχέση που είχε με την μητέρα της και το love story της με τον Ωνάση. Η Κάλλας κατάφερε να είναι επιτυχημένη, πλούσια, διάσημη και σύντροφος του πλουσιότερου άνδρα. Power-money-glory. Αλλά η ιστορία λέει ότι δεν κρατάνε όλα πολύ. Τουλάχιστον και τα 3.

Λες ότι η καγκουριά είναι για σένα «ασπίδα» απέναντι στο fake και το ψευτο-intellectual. Πώς ορίζεις σήμερα το αυθεντικό στην τέχνη;

Ε δεν θα δώσω ορισμό γιατί ποια είμαι για να δώσω. Απλά βαρέθηκα τη σοβαροφάνεια και την εξιδανίκευση του βάθους. Δεν θέλω να αναλύω. Μου φαίνεται πολύ true η επιφάνεια τελευταία και οι δουλειές που κρύβουν χιούμορ για να φέρουν στην επιφάνεια τελικά πολύπλοκα θέματα, πολιτικά, κοινωνικά.

Αν το Queering Kagkouras είναι ένα πολιτικό και αισθητικό μανιφέστο, ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να φτάσει σε ένα παιδί από «χαμηλό κοινωνικό background» που σε ακούει τώρα;

Να ονειρεύεται πολύ και να έχει στόχο το φεγγάρι γιατί και να πέσει, το πολύ, πολύ να πιάσει ένα αστέρι.

Σε ευχαριστώ πολύ και καλή σου συνέχεια!

Σε ευχαριστώ και εγώ!

______________________

AUTHOR

Αλέξανδρος Τσώνης

Εάν ήταν τραγούδι θα ήταν το «Αλλιώτικο Παιδί» της Μαρίζας Ρίζου. Ένας space cowboy που ζει στο Άμστερνταμ, αγαπά το Star Wars, την country μουσική και τις queer τέχνες.

Loading...
Cinematic Odyssey #60: Οι ταινίες της εβδομάδας!