«Μα τί κατάρα», το ποίημα της Παρασκευής.

Μα τί κατάρα.

Έμαθαν να ζούνε την ανάσταση, στον Έρωτα.

Αχ, δύσμοιρη ανθρωπότητα, 

τις πιο βροχερές νύχτες, 

πίσω από τα τείχη της επανάστασης, 

πόσες φορές ξεψύχησες για Εκείνον;

.

Του Παναγιώτη Χριστόπουλου