Artgate Project 2026: Οι καλλιτέχνες μιλούν για τη συνάντηση που φέρνει τη σύγχρονη τέχνη στο Λιμάνι
Στις 28 Μαρτίου, η Αποθήκη Γ’ στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα γεμίσει με έργα, μουσικές και δημιουργικούς ανθρώπους από διαφορετικά πεδία της σύγχρονης τέχνης. Το Artgate Project 2026 φέρνει μαζί περισσότερους από 100 καλλιτέχνες, δημιουργώντας έναν χώρο όπου τα εικαστικά, η μουσική και οι performances συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν. Με αφορμή τη φετινή διοργάνωση, ζητήσαμε από ορισμένους από τους συμμετέχοντες δημιουργούς να μας μιλήσουν για το τι σημαίνει για εκείνους αυτή η συνάντηση, τι μπορεί να γεννηθεί σε μια τέτοια βραδιά και γιατί το Artgate είναι μια εμπειρία που αξίζει να ζήσει κανείς από κοντά.
Το Artgate Project φέρνει μαζί μουσική, εικαστικά και πάνω από 100 δημιουργούς στον ίδιο χώρο. Αν έπρεπε να περιγράψεις αυτή τη συνάντηση με μία λέξη ή μια εικόνα, ποια θα ήταν;
Κατερίνα Ομουρίδου: Μια παιδική χαρά έμπνευσης, χαράς, δημιουργικών ανταλλαγών και θετικής ενέργειας για ενήλικες-kids are welcome, too! Έτσι ξεκινήσαμε το Artgate Project, με αυτήν την διάθεση και ενέργεια για μια μοναδική διοργάνωση τεχνών, και έτσι συνεχίζουμε.
Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι από μόνο του μια σκηνή. Αν το Artgate είχε soundtrack, τι είδους ήχο πιστεύεις ότι θα είχε;
Κατερίνα Ομουρίδου: Θα είχε ένα αμάλγαμα ήχων, από πειραματική ηλεκτρονική μέχρι οργανική disco και κάπου εκεί μέσα δυναμικά σημεία χορευτικής διάθεσης. Σκέφτομαι ένα σετ που θα έκαναν B2B ο Nicolas Jaar με τον Krystal Lear-ίσως με λίγη Ninja Tune εκεί μέσα…Μr Scuff! Συναντήσεις και αλληλοτροφοδοτήσεις που χαρακτηρίζουν το Artgate.
Σε τέτοιες βραδιές, όπου συναντιούνται διαφορετικές τέχνες και άνθρωποι, συμβαίνουν συχνά απρόβλεπτα πράγματα. Ποιο είναι το πιο ωραίο “απρόοπτο” που μπορεί να συμβεί σε ένα live;
Κατερίνα Ομουρίδου: Μ’αρέσει πολύ όταν βλέπω ανθρώπους που προέρχονται από άλλες μουσικές ταυτότητες και ξέρουν άλλες σκηνές, να …παραδίνονται, να περνάν καλά και να φαίνεται, σε ήχους έξω από τα νερά τους. Εκεί βρίσκεται το τέλειο απρόοπτο, στο να ανακαλύπτεις ότι μπορείς να περιπλανηθείς σε νέα επίπεδα μουσικής περιέργειας, να φύγεις από τα όρια των genres που ξέρεις.
Αν έπρεπε να πείσεις κάποιον που δεν έχει ξαναέρθει σε αντίστοιχη διοργάνωση να έρθει στο Artgate Project 2026, τι θα του έλεγες;
Κατερίνα Ομουρίδου: Ότι μια ευκαιρία να δεις τόσες διαφορετικές μορφές εικαστικών και παραστατικών τεχνών, να συνομιλήσεις με δημιουργούς, να ανακαλύψεις τόσα χρώματα και ιδέες είναι…άχαστη για έναν δημιουργικό και περίεργο νου. Και θα χορέψεις κιόλας γιατί φεστιβάλ χωρίς κίνηση δεν νοείται!
Στον Beater.gr, κάνουμε ότι κάνουμε γιατί πιστεύουμε ότι το καλό πρέπει να προβάλλεται! Τί κάνεις και τί μας προτείνεις να κάνουμε για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο;
Κατερίνα Ομουρίδου: Να στηρίζουμε τους ανθρώπους που προσπαθούν, έχουν ένα όνειρο και μια επιθυμία να προβάλλουν την εξαιρετικής τους δημιουργική δουλειά και δεν έχουν τις διασυνδέσεις, τα χρήματα, τις ευκαιρίες. Καλλιτέχνες που πετάνε κάτω από το ραντάρ και αξίζουν όσο και οι ήδη γνωστότεροι. Να δίνουμε στον πολιτισμό πλουραλισμό και ισότητα και να μη αγνοούμε τις φωνές όσων δεν δημιουργούν με όλα τα φώτα στραμμένα πάνω τους. Φτιάχνουμε πραγματικές σκηνές κουλτούρας έτσι, όχι μόνο εμπορευματοποιημένες μαζικές μορφές πολιτισμού.
Το Artgate Project φέρνει μαζί μουσική, εικαστικά και πάνω από 100 δημιουργούς στον ίδιο χώρο. Αν έπρεπε να περιγράψεις αυτή τη συνάντηση με μία λέξη ή μια εικόνα, ποια θα ήταν;
Synthessis project: Αν έπρεπε να το περιγράψω με μία λέξη, θα έλεγα «παλμός».
Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι από μόνο του μια σκηνή. Αν το Artgate είχε soundtrack, τι είδους ήχο πιστεύεις ότι θα είχε;
Synthessis project: Θα ήταν ένα πολυεπίπεδο soundtrack. Ήχοι ηλεκτρονικοί που μπλέκονται με ζωντανά όργανα, με τον αέρα της θάλασσας, τα βήματα του κόσμου, τις συζητήσεις και την ενέργεια της πόλης τη νύχτα. Ένα soundtrack που δεν το ακούς μόνο — το ζεις.
Σε τέτοιες βραδιές, όπου συναντιούνται διαφορετικές τέχνες και άνθρωποι, συμβαίνουν συχνά απρόβλεπτα πράγματα. Ποιο είναι το πιο ωραίο “απρόοπτο” που μπορεί να συμβεί σε ένα live;
Synthessis project: Το πιο όμορφο απρόοπτο είναι όταν δημιουργείται μια στιγμή αυθεντικής σύνδεσης. Όταν ένας καλλιτέχνης εμπνέεται εκείνη τη στιγμή από τον χώρο, τον κόσμο ή ένα άλλο έργο και προκύπτει κάτι που δεν είχε σχεδιαστεί. Αυτές οι στιγμές είναι που κάνουν ένα live πραγματικά μοναδικό.
Αν έπρεπε να πείσεις κάποιον που δεν έχει ξαναέρθει σε αντίστοιχη διοργάνωση να έρθει στο Artgate Project 2026, τι θα του έλεγες;
Synthessis project: Θα του έλεγα να έρθει χωρίς προσδοκίες και να αφήσει τον εαυτό του να περιπλανηθεί. Δεν είναι απλώς ένα event· είναι μια εμπειρία. Μέσα σε λίγες ώρες μπορεί να δει, να ακούσει και να νιώσει δεκάδες διαφορετικούς κόσμους τέχνης να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο.
Στον Beater.gr, κάνουμε ότι κάνουμε γιατί πιστεύουμε ότι το καλό πρέπει να προβάλλεται! Τί κάνεις και τί μας προτείνεις να κάνουμε για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο;
Synthessis project: Νομίζω ότι κάθε μικρή πράξη δημιουργίας, συνεργασίας και υποστήριξης των ανθρώπων γύρω μας κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο. Και σε εσάς θα έλεγα να συνεχίσετε να προβάλλετε ιστορίες, πρωτοβουλίες και ανθρώπους που εμπνέουν, γιατί η έμπνευση είναι μεταδοτική.
Το Artgate Project φέρνει μαζί μουσική, εικαστικά και πάνω από 100 δημιουργούς στον ίδιο χώρο. Αν έπρεπε να περιγράψεις αυτή τη συνάντηση με μία λέξη ή μια εικόνα, ποια θα ήταν;
Κωνσταντίνος Τίκη: Συνέργεια. Γιατί η δύναμη του project βρίσκεται ακριβώς στη συνάντηση και τη συνεργασία τόσων δημιουργικών φωνών.
Αν έπρεπε να πείσεις κάποιον που δεν έχει ξαναέρθει σε αντίστοιχη διοργάνωση να έρθει στο Artgate Project 2026, τι θα του έλεγες;
Κωνσταντίνος Τίκης: Ακόμα κι αν κάποιος δεν έχει ξαναπάει σε μια τέτοια διοργάνωση, θα του έλεγα να έρθει χωρίς προσδοκίες και να αφήσει το Artgate να τον εκπλήξει. Είναι ένας χώρος όπου η μουσική, τα εικαστικά, οι ζωντανές χορογραφίες και οι άνθρωποι συναντιούνται και δημιουργούν στιγμές που δεν μπορείς να ζήσεις μόνος σου στο σπίτι ή μέσα από μια οθόνη.
Το Artgate Project φέρνει μαζί μουσική, εικαστικά και πάνω από 100 δημιουργούς στον ίδιο χώρο. Αν έπρεπε να περιγράψεις αυτή τη συνάντηση με μία λέξη ή μια εικόνα, ποια θα ήταν;
Ιβάν Ιβανώβ: Η λέξη που θα χρησιμοποιούσα για να περιγράψω το “Artgate Project” είναι το “community” (κοινότητα). Στη σημερινή εποχή έχουμε όλοι βυθιστεί στην ατομικότητα, με το αίσθημα της κοινότητας να χάνεται όσο περνάνε τα χρόνια. Η ζωή ενός καλλιτέχνη είναι από μόνη της μοναχική, μια τέτοια συνάντηση όπως το “Artgate Project” φέρνει κοντά τους καλλιτέχνες, ανεξάρτητα από την τέχνη που αντιπροσωπεύουν. Και όλο αυτό δια ζώσης και όχι από τις οθόνες των συσκευών μας, δημιουργώντας κάτι που σπανίζει στην εποχή μας.
-Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι από μόνο του μια σκηνή. Αν το Artgate είχε soundtrack, τι είδους ήχο πιστεύεις ότι θα είχε;
Ιβάν Ιβανώβ: Στο μυαλό μου το λιμάνι της Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα μείγμα από την απαιτητική καθημερινότητα του μητροπολιτικού τρόπου ζωής και της μεσογειακής χαλαρής νοοτροπίας, δύο έννοιες που μπορούν να δέσουν αρμονικά μόνο στα παράλια της Θεσσαλονίκης. Έτσι το soundtrack του “Artgate” πιστεύω θα ήταν ένας ήχος από άναρχα έγχορδα και ελεύθερα πνευστά, με το ένα να κυνηγάει να προλάβει το άλλο, μένοντας ωστόσο στις smooth γραμμές που θα ορίσουν τα κρουστά και τα synthesizers. Κάτι δυναμικό και ταυτόχρονα χαλαρό, ένας ήχος που θα σου τραβήξει τη προσοχή αλλά και θα σε αφήσει να αναπαυτείς στην άνεση που θα προσφέρει. Με πιάνετε;
Στον Beater.gr, κάνουμε ότι κάνουμε γιατί πιστεύουμε ότι το καλό πρέπει να προβάλλεται! Τί κάνεις και τί μας προτείνεις να κάνουμε για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο;
Ιβάν Ιβανώβ: Να είστε πάντα ο εαυτός σας και να εμπιστεύεστε το γούστο σας! Είτε στη μουσική, είτε στο σινεμά, είτε στο φαγητό, εμπιστευτείτε αυτό που σας αρέσει και μείνετε μακριά από τις μόδες και τα trends. Κάθε ένας από μας είναι μια μοναδική οντότητα που βλέπει τον κόσμο όπως κανείς άλλος. Στην σημερινή παγκοσμιοποίηση αυτή η συνειδητοποίηση μου δίνει ελπίδα στο αύριο!
Σε τέτοιες βραδιές, όπου συναντιούνται διαφορετικές τέχνες και άνθρωποι, συμβαίνουν συχνά απρόβλεπτα πράγματα. Ποιο είναι το πιο ωραίο “απρόοπτο” που μπορεί να συμβεί σε ένα live;
Irene: Τα πιο αναπάντεχα πράγματα συχνά συμβαίνουν στις υπαίθριες performances. Μια φορά, ενώ ζωγράφιζα, ένα πουλί ξαφνικά έκανε διάδραση με το έργο που ετοίμαζα, και για μια σύντομη στιγμή, έγινε κι αυτό μέρος του πίνακά μου!
Αν έπρεπε να πείσεις κάποιον που δεν έχει ξαναέρθει σε αντίστοιχη διοργάνωση να έρθει στο Artgate Project 2026, τι θα του έλεγες;
Irene: Θα είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε ένα φεστιβάλ με τόσους άλλους καλλιτέχνες και τόσο διαφορετικές οπτικές. Αυτό που με συναρπάζει είναι η δυνατότητα να συναντήσω τόση πολλαπλή έμπνευση στο ίδιο μέρος, και ιδιαίτερα η ευκαιρία να συναντήσω καλλιτέχνες, να μιλήσω μαζί τους, και να βιώσω την τέχνη σαν ένα ζωντανό διάλογο παρά σαν κάτι το στατικό.
